Compositions marked
are available from Muziek Centrum Nederland mcn.nlAll other pieces are available from the composer
Poema del Cante Jondo – Fantasy on Flamenco Rhythms (2012)
Petenera – Seguiriya y Rumba – Recitativo – Soledad – El Tango de los Muertos (el 2 de Noviembre)
11'
2012
De titel Poema del Cante Jondo (Gedicht van de Cante Jondo) is ontleend aan een dichtbundel van Federico García Lorca, waarin hij op een weergaloze manier de
trots, de passie, de melancholie en de mystiek van de oude Spaanse volkscultuur in woorden weet te vangen.
Diep onder de indruk van García Lorca´s poëzie en sterk geinspireerd door de rijke, gecompliceerde ritmiek van de flamenco waarvan ik altijd veel gehouden heb, schreef ik mijn eerste werk voor piano solo.
De compositie begint met een Petenera, een flamenco palo in achtereenvolgens 3/4 en 6/8 maat. Volgens de legende verwijst de naam van deze oorspronkelijk uit
Cádiz afkomstige palo naar een oud lied over een cantadora (zangeres) genaamd Petenera, die is verlaten door haar geliefde en in haar weeklacht alle mannen op aarde vervloekt.
Zoals vaker in oude zigeunerverhalen zijn er sterke connotaties met mysterie, zelfs met zwarte magie. De Spanjaarden dansen zelfs niet op de Petenera,
daar dat volgens de overlevering ongeluk brengt. Als motto voor deze Petenera koos ik de volgende strofe uit Federico García Lorca´s Muerte de la Petenera:
|
Largas sombres afiladas vienen del turbio horizonte, y el bordon de una guitarra se rompe.¹ |
Lange scherpe schaduwen, komen uit de duistere horizon en de dreun van een gitaar is gebroken. |
De muziek bestaat uit drie lagen; de weeklacht van Petenera, doffe, gedempte gitaarklanken in de verte en een zekere onderhuidse duisternis - zwarte magie
die steeds verder oplaait totdat het uitmondt in een Seguiriya en een Rumba,
beiden met een onregelmatig jagende ritmiek, als door de duivel op de hielen gezeten.
Na een korte, felle climax verdwijnt de muziek ineens als vonkjes in de ijle lucht. Hierop volgt een dramatisch recitatief, dat overvloeit in het hart
van de compositie, de Soledad (eenzaamheid).
Petenera´s eenzaamheid heeft hier een veel milder, melancholischer karakter dan in de voorgaande delen.
De stijl is meer diatonisch en ademt duidelijker hoorbaar bepaalde aan de Spaanse
volksmuziek ontleende harmonieën.
Ook dit gedeelte draagt een motto, uit García Lorca´s Balladilla de los tres Ríos:
|
¡Quién dira que el agua lleva un fuego fatuo de gritos! ¡Ay, amor que se fue y no vino! Lleva azahar, lleva olivas, Andalucia, a tus mares. ¡Ay, amor que se fue por el aire!² |
Wie zal zeggen dat het water een dwaallicht van kreten draagt! O, liefde die ging en nooit terugkeerde! Draag oranjebloesems, draag olijven, Andalusië, naar je zeëen. O, liefde die verdween in de lucht! |
Aan het eind van de Soledad klinken in de verte de doffe gitaarklanken uit de Petenera nogmaals, tot de obstinate ritmiek hiervan plotseling getransformeerd wordt in een macabere en statische Argentijnse (!) tango. In deze Tango de los Muertos (Tango van de Doden) komen verschillende elementen bij elkaar, zowel compositorisch als symbolisch; de Argentijnse tango is ontstaan uit een huwelijk tussen de Spaanse tangos flamenca en de Cubaanse habanera. 'De los Muertos' verwijst naar de Mexicaanse feestdag Día de los Muertos op twee november, een samenvloeisel van een oud Azteeks ritueel en het Katholieke Allerzielen, wat met de Conquistadores meekwam naar Midden-Amerika. Tot slot komt het muzikale materiaal van de Poema del Cante Jondo hier samen.
T.B. mei 2012
1. Federico García Lorca: Muerte de la Petenera uit Poema del Cante Jondo (Madrid, 1931)
2. Federico García Lorca: Balladilla de los tres Ríos uit Poema del Cante Jondo (Madrid, 1931)
2. Petit Nocturne des Grenouilles et Lucioles
3'
2012
dedicated to the memory of Frank Martin
30'
2011
9'
2011
31'
2010-2012
Poetry by Carlos Drummond de Andrade. Dutch translation by August Willemse
There is also an original Brazilian version, and an English translation by Thomas Beijer.
8'
2011
Recent interest in the composition by fellow musicians inspired me to review it, resulting in some light revisions to certain passages.
In comparison to my other work, Stardust is slightly different, mainly because of the obvious eclecticism.
It was my aim to merge entirely different styles - mainly 50's Jazz, Indian Raga and a certain kind of American filmmusic - into an organic unity within one continuous dramatic tension curve.
During the process I noticed that the composition skirted the edge of Kitch very closely, and deliberatly balancing it on the brink of the abyss, I tried to prevent the music from tumbling into it.
I think I succeeded, but in music there is ample room for discussion!
14'
2009/2011
Book 1:
1. Prelude
expressive / unisono legato playing / changing hand positions
2. Paella
staccato playing / contrasting dynamics
3. Maurice in a little Boat on the Ocean
egal changes of right- and left hand / pedal-use
4. Elegia
syncopation
5. Malagueña
triplets
Book 2 :
6. Ouverture
sharp dotted rythms / Baroque ornaments
7. Faux Printemps - Valse Lente
polyphony / expressive playing in both hands
8. In the Harbor of Cádiz
a difficult key / moving accents / great rythmic precision
11'
2009
poetry by Federico García Lorca, Juan Ramón Jimenez and Rafael Alberti
1. García Lorca - Luna Llena
homenaje a Federico Mompou
2. Jimenez – Los Álamos del Río
homenaje a Joaquín Rodrigo
3. Alberti – Elegía
homenaje a Manuel de Falla
orchestra 1·1 + english horn ·1·1 - 2·0·0·0 – harp - strings
also versions with piano and with guitar, violin, viola and cello
9'
2008
also version for soprano and piano
3'
2007
written to celebrate the occasion of Dutch writer Jan Wolkers' 80th birthday
commisioned by Provincie Noord-Holland
8'
2006
written to celebrate the occasion of Dutch writer Jan Wolkers’ 80th birthday
commisioned by Provincie Noord-Holland
4'
2006
